Haler. At dahil hindi na yung psp ang gamit ko sa pag-co-compose ng blog, maaari na akong magkuwento ng hindi gaanong nahihirapan, hehehe... oo na, adik na kung adik... sa gusto ko lang naman masanay e, first timer kase, hahaha.

Eniweis, sa hindi ko malamang kadahilanan, kung inyo pong nalalaman, excited ako sa gagawin kong pagbabakasyon dito sa Pinas. Bukod sa three years mahigit akong hindi nakauwi, I'm looking forward dun sa stress free life ba... I need a break, pagkatapos ng lahat ng mga nangyari sa akin.... from sa magaganda and dun sa mga not so magaganda di ba... haler, hindi ba naman kase magbakasyon e (although choice ko naman yun, )

Dumating ako dito sa amin nang lingid sa kaalaman ng aking mga magulang at kapatid, although alam nila na uuwi nga ako para magbakasyon. And kapag tinatanong nila ako kung kelan ako uuwi, laging 'secret' lang ang sagot ko... kapag tinatanong naman ako ng mga super friends ko sa Dubai, kung ano daw ang agenda ko dito, iisa lang din ang sagot ko, matutulog ako....

Heto ngaun ang kuwento ko... ilang araw na rin ang nakakalipas simula nang magbalik bayan ako... Totoong na-sorpresa sila... na-serve ang isa sa purpose ko, kahit sobrang inaasar nila ako, ayaw ko lang daw kase sila dalhin sa duty free...

Pagdating na pagdating ko, inaasahan ko naman na hindi naman talaga ako agad-agad makakatulog... ok lang yun... pangalawang araw, siguro naman nakabawi na ako sa jet lag... aba, at hindi pa rin ako nakatulog.... pero sige, bagong time zone e....

Heto na, malapit na akong mag-isang linggo dito...pero mukang ang pangarap kong matulog... pangarap pa rin...

Gabi ako ng July 8 dumating, at umagang-umaga ng July 9, may dumating...huwaahhh... hindi pa ako natutulog.... July 10 ng umaga, ginising ako ng pinsan ko para nga magsimba kame, ok lang, sige, nasa plano pa rin ang paggising ng maaga.... pagdating ng July 11, may dumating ulit akong bisita, so maaga rin akong nagising... at take note, hindi pa ako nakakatulog ng matino sa buong magdamag, bakit kamo, bukod sa ang init... ang init talaga.... so, sige, nakipagkuwentuhan ako sa aking pinsan na dumating ng ganoong oras... ang saya.... maaga pa rin yun.....

Heto na... kagabi, nakakalimang pocketbook na ata ako, hindi pa rin ako makatulog... natulog ang pinsan ko na kasama ko sa kuwarto, nagising, at namalantsa ng madaling araw... dilat pa rin ang mata ko... natapos siyang mamalantsa ng bandang 6am, gising pa rin ako..... at ng sa wakas, nakakaramdam na rin ako ng pagkaantok, may sumisigaw sa akin... may bisita daw ako....

Argh!!! sa palagay niyo.... na-se-serve ba nito ang pangarap ko????

Nais kong hingin ngaun ang tulong niyo... Maaari ba niyo akong ipagdasal na maging mahimbing ang tulog ko... so, hayun muna.... hanggang sa muli...

Ingat... God bless!!!

I know it's been a while since I last updated this blog. Others may say that I lost the interest or they may thought that I'm abstaining from blogging or they may also thought that I'm having a hiatus because my life is becoming boring. Contrary to those given reasons, the real thing is that, having a very interesting stories to tell almost every second, thinking and trying to record it makes me feel tired (like now). So, until next time. Take care. God bless!

Found this and wanted to try if somebody will respond

Post a comment and I'll try to answer these:


1. I'll respond with something random about you.
2. I'll tell you what song/movie/event reminds me of you.
3. I'll pick a flavor of jello to wrestle with you in.
4. I'll say something that only makes sense to you and me.
5. I'll tell you my first/clearest memory of you.
6. I'll tell you what animal you remind me of.
7. I'll ask you something that I've always wondered about you.
8. If I do this for you, you must answer these questions for me too!


Hmm... any takers?

Kahapon, dahil nagpa-late ang kasabay ko, ako lang ang mag-isang pumasok sa office. At dahil pagtawag ko doon sa isang ka-opisina namin na sumasakay din ng bus at pagtanong ko sa kanya kung nasaan na siya na sinagot naman niya na andun na nga daw sa muraqqabat station, napagdesisyunan ko na mag-taxi na lang ako… aba at the rate ng aking paglalakad, at kahit lumilipad ako, hindi pa rin ako aabot no, hehehehe…

At dahil dinala ako ng mga paa ko sa may marriott, dun ako naghintay ng taxi… heto na.. maya-maya, may dumarating na pasahero din… sige siya…. Deadma pa ako sa kanya… pagkakita ko sa mukha niya, aba, si bro pala… pero deadma pa rin ako sa kanya…

At dahil dalawa pa lang kameng naghihintay, hindi siguro nakatiis, tinanong ako… miss saan ka… e sobrang slow kaya ako.. bukod sa maaga pa yun at hindi pa talaga gumagana ang utak ko, slow talaga, promise…sa loob-loob ko at sa isip-isip ko.. waahhh.. si bro, pang-asar.. ganun pa talaga ang tanong… pero dahil nagmamabait ako, sumagot ako with intonation and everything, ano ka ba, e di sa garhoud… sabay tanong, bakit ikaw saan ka ba….

Nung sinabi niyang sa sheikh saeed siya, hindi ko pa rin na-gets na hindi siya si bro.. tinanong ko pa rin siya…. Di ba magbabakasyon ka.. bakit andito ka pa rin….. ayun, sinagot ako.. iba ata yun….

Argh… boblaks talaga… ang sagot ko, ay ganun.. sorry….

Heto ang kaboblaksan to the nth level, sabi niya, kung pede daw sabay na kame kase male-late na siya and alam niya siguro na mas dapat na una akong sumakay di ba.. kaya ganun ang kanyang naisip.. ako naman.. sure.. walang problema…

Ngunit, subalit, datapwat… pero… dahil isa’t kalahating ewan ako, sa buong biyahe namin papuntang office namin, hindi ko man lang naitanong ang kanyang pangalan.. bakit kanyo… kase hindi naman ako nakipagkuwentuhan.. dahil tinulugan ko siya… argh talaga ako…. Aaahhh….

Yun lang J hanggang sa muli… ingat.. God bless!!!

Kagabi, magkasama kame ni ruel na nagsimba, at dahil canceled ang meeting namin para sa national conference, sabi ko sa kanya, sabay na lang kame umuwi. Ayun, dahil nga linggo, mahirap sumakay (actually, mahirap talaga sumakay kahit hindi linggo, extra hirap pala dapat J)

Eniweis, sabi niya, imbes na dun kame sa tapat ng park maghintay ng sasakyan, dun na lang daw kame sa previous bus stop, kase mas madali daw dun. At dahil mejo may kakulitang naitatago itong si ruel, pumayag na rin ako.

Habang naghihintay kame ng bus, sabi niya, kapag may dumating na number 5, sumakay na daw kame, sabi ko naman, ayoko, kase malayo ang lalakarin papauwi sa amin kapag yung number na yun ang sinakyan ko. Tanong pa siya, ano daw ang pede kong sakyan, sagot naman ako.. heto lang, 6, 6s. pede din ang 23 saka 3, pero mejo malayo na ang lalakarin ko… aba at ang nuknukan ng kulit, ang sumunod na tanong, e kapag ang bus na ito ang dumaan sasakay ka… ang ‘ito’ ay hindi ko man lamang nabanggit nung una niya akong tinanong… so ang sagot ko, hindi, kase nga, as much as possible, 6, 6s lang, para hindi masyadong malayo ang lalakarin ko. Pero ang lolo mo, humirit pa rin… kapag ‘ito’ pede na rin akong sumakay… sumakay ka na rin.. waahhhh.. ang kulit mo, sabi ko na ngang hindi ako sasakay… e di sumakay ka, iwan mo na lang ako, pero pinipilit pa rin niya ako… nag-u-umpisa na akong mabuwisit (buti na lang pinipigilan ko, kase kagagaling nga lang namin sa mass di ba… sana may naiwan pang sermon sa katawan ko, nyhahahah)…

Maya-maya, may nakita akong ka-brother… si bro jhun de dote… aka (h)amor…. E di, kuwento kuwento habang naghihintay ng bus… iisa lang din pala ang way namin tatlo… kaya ayun, tatlo na kameng nag-aabang…

So, heto na, pagkaraan ng 48 years at ilang bus na hindi nagpasakay, may dumaang bus na maluwag… as in… number 26… ang (h)amor nangunguna, ang sabi, sumakay ka na… pede na rin ito… para sabay na tayo.. ang ruel, halika na, sumakay ka na rin, matatatagalan kang maghintay.. at dahil ako ito, ayun , nakita ko ang sarili ko, nangunguna pang sumakay.. ayos, gumawa na naman ako ng isang bagay na labag sa aking kalooban, haaayyyy…

Ayun na, biyahe-biyahe ang bus.. sige… pagdating sa may tapat ng dnata, bababa na sana ako, subalit, pinagalitan pa ako ng driver, hindi daw siya magbababa dun… ok fine, kahit dun sa sumunod na bus stop na lang…. Btw, dahil babae pa rin naman ako, dun ako sa kung saan may ladies reservation at yung 2 dun sa likod…

Pagdating sa stop ng city center, siyempre, bumaba na ako.. dahil ang pagkakaalam ko, papuntang terminal 2 yun at ang susunod na bus stop ay malayo… hinintay ko ang 2 pagbaba ko… ayun, paalis na ang bus, patayo pa lang sila sa puwesto nila. Naturalmente, umalis ang bus na hindi sila nakakababa…

Waaahhhhh… pasaway to the max. sila ang nag-aya na sumakay ng bus, hindi pala nila alam kung saan dadaan… argh!!! Ayun, mula city center, hanggang sa bahay namin e nilakad ko.. kungdi ba naman, sign talaga ng katamarang maglakad… argh!

Ayun lang, hindi ko na gustong ikuwento na gusto kong pumatay ng tao noong mga oras na yun, hehehehe… figuratively speaking lang J

Siya sige, hanggang sa susunod na pangyayari sa aking buhay. Ingat. God bless!!!

Drama workshop

Create a situation having a starting line of kamusta na and ending with a hayup ka. 

   Gracie: kamusta ka (all smiles J)
   Gina: haaayyyyyyuuuuupppp ka!!! (with all the emotions she can think of)

Buwahahhahahahah… oh sorry… it’s…hihihihihihi….

Overnight 

Here are some of the favorite stories and words we keep on repeating, hearing, and reading:

-         welcome (inspired the movie of piolo and regine: Welcome to Heaven Resort; Where you can rest in peace forever; Welcome to the Heaven Resort; Such a lovely place
Such a lovely face; Plenty of room at the Heaven Resort; Any time of year, you can find it here, with all the expressions and intonations).
-         Who can forget about the greatest dream, 5 times in a row… what is the probability that you will get the same paper for 5 consecutive times having an approximate of 15 papers inside??? Argh!!! This needs a serious thinking huh…
-         How about 4 consecutive times of serious questions… take note, for one person…. Talk about trend or providence (am I getting the right term here, girls???) hahahahah… (or rather, hihihi)
-         How about the text that launched a thousand reply… thanks for the concern, kuya J
-         Tent above the rooftop.
-         Mamzar beach in jumeirah where you can find the dubai skyline, al wasl… argh, naguluhan ka ano, heheheh

Saturday bonding

-         at around 8am, gumising para lumipat ng puwesto. Mainit na kase sa loob ng tent dahil mataas na ang sikat ng araw.
-         At sa kagustuhang makatulog ulit, nagpasalang ng dvd, pampaantok daw… ang nangyari, ayun, kristine hermosa back to back… ngayong nandito ka at all my life…
-         Sinong makakalimot sa comment na, ba-be-bi-bo-bu…
-         Ang mga malalayong lugar na aming narating, baguio, japan, masbate, isama pa ang busog lusog, hahahhahaha (yan ang mga napanood namin noong araw na un J)
-         E ang bag na naiwan??? Di ba dala mo yung bag mo? Di ba may dala siyang bag? Di ba dala mo nga yung bag mo, natatandaan ko, noong sumakay tayo ng elavator, yun yung muntik na maipit… dala mo ang bag mo… at ang kinalabasan, dala niya nga ang bag niya sa pag-akyat at pag-alis sa pinuntahang flat e wala, binalikan pa siyempre.. at guess what kung sino pa ang kasamang bumalik, e di yung walang tigil sa pagpapaalala/pagtatanong/pagsasabi/pagcocomment/whatever, hehehe… ang galing di ba…
-         Ang pagpunta sa mission house para kumain… di ba, marami tayong gagawin dun???
-         Ang pakikinig sa tamang paraan ng pagda-diet… ano nga un, bro? (sabay subo ng balat ng manok, har har har)
-         Ang kabingihan…. Kumot sa phone sa foam, nyahahhahah… pero famous pa rin yung umikot sa pumikit at meron pa na hanggang ngayon e hindi ko maalala J
-         At siyempre, ang paghihiwa-hiwalay kung saan, ayaw pa rin sana, hahahahah.. ang tindi…. Panalo…

Grabe.. kahit napagalitan ako pagpasok ko, (nakakahalata na sila na lagi akong may absent sa isang buwan, hehehehe) sobrang salamat…. Salamat sa mga kuwento… salamat sa mga precious moments… salamat sa lahat… sa uulitin (pero wag naman sagad-sagaran, hahahahha)

Actually marami pang kuwento.. kaya lang napapagod na akong alalahanin.. kaya heto pa ang basahin niyo, okies…. J ingat. God bless!!!

I don’t know what came over me… I don’t know why I’m thinking of this at this time. I don’t understand why all of a sudden I’m feeling like this…

But then again… I know that I’m special. I know that someone loves me (or rather some people love me). I know that I’m unique… and I know that HE loves me

So instead of concentrating on the things that I don't know… instead of dwelling on the things that upsets me, instead of wallowing on this feeling…. I’m now getting hold of it…

Thanks… thank you… thanks for everything….

YOU'RE MY DISCIPLES
by Kirby llaban

Intro: G -- D -- Em - D - C - G (2X)

G     D
There is no greater love
Em D    C     G
Than to lay your life for a friend
G        D
Lord I'm saved by your blood
            Em    D        C      D
My sins are wiped away, my spirit renewed

Refrain:
Em        G
You have called me by name
         C                      Dsus/F# - Em
And I'll follow you 'til the end
   G
Lord teach me your ways
    C  G           C    D       
Your will is my command, I will obey

Chorus:
          G
You said love one another
   D        
As I have love you
Em
By this all will know
     C         D
That you're my disciples (2x)
G - D        Em       C - D
     You're my disciples



Coda:
G                 D
We will love each other
   Em      C        D              
As long as we shall live (4x)

REPEAT CHORUS 2X

Ending:
G - D        Em    C - D
     You're my disciples (2X)

Early yesterday morning, when I received the first call from my boss, I was thinking that he was trying to ruin my day... first call, Where is my blah blah... Do I really have to remind you blah blah blah.... second call, I told you, blah blah blah... and by the time that I received the third call, I wanted to answer back to him that hey, why are you doing this.. today is supposed to be special, blah blah blah...

This afternoon, after a super busy day, I didn't expected what my boss told me... You did a good job today (wow, for the first time, I got a complement.. but then), I don't know what's wrong with you...

Hah.... but then, who cares, it's still a complement... nice one... praise God